Doutzen Kroes wordt VPRO-presentatrice

Één reactie op Doutzen Kroes wordt VPRO-presentatrice

1. Alison zegt:

   26 oktober 2012 04:31

   (Artikel geplaatst in de De Volkskrant 20 auustgus 2007)Koran is niet boven kritiek verhevenIn 1574 toen het Spaanse leger Leiden belegerde, liet het stadsbestuur noodgeld drukken met in het Latijn de tekst: ‘Dit is voor de vrijheid’. Een aantal predikanten protesteerde. Het opschrift diende te zijn ‘Dit is voor de godsdienst’. Vanaf de kansel werd een felle donderpreek gehouden tegen het stadsbestuur, waarop de ambtenaar Jan van Hout zijn pistool trok en aan burgemeester Pieter van der Werff de onvergetelijke vraag stelde: “Wil ik hem van de preekstoel lichten?” Gelukkig wist de burgemeester zijn boze ambtenaar van die onbezonnen actie te weerhouden.De remonstrantse kroniekschrijver Gerard Brandt gaf als commentaar: “Alsof de vrijheid van de religie niet mede onder het woord vrijheid zou zijn begrepen, en alsof ook niet anderen, niet zijnde van de gereformeerde religie, zich trouw voor het vaderland hebben ingezet, uit haat voor de inquisitie en de Spaanse regering”. Het is goed ons dit voorval in gedachten te houden als wij spreken over de vrijheid van meningsuiting (art. 7 GW) en de reikwijdte van de grondwettelijke vrijheid van godsdienst (art. 6 GW).Het is ongerijmd dat de vrijheid van meningsuiting aan banden kan worden gelegd met een beroep op de vrijheid van godsdienst. Zoals Gerard Brandt vierhonderd jaar geleden al constateerde, is het begrip ‘vrijheid’ veelomvattender dan het beperkte begrip godsdienstvrijheid. De ene vrijheid kan natuurlijk nooit de andere knechten, dan is er geen sprake meer van vrijheid. Naar mijn mening wordt de botsing van grondrechten onnodig veroorzaakt door een te ruime interpretatie van het begrip godsdienstvrijheid. Het alledaagse taalgebruik draagt hieraan bij: “godsdienstvrijheid’’ is niet hetzelfde als vrijheid van godsdienst. In het eerste geval wordt de godsdienst zelf beschermd, in het tweede geval het recht van de burger. De historische betekenis is de burger toe te staan zijn geweten te volgen en de godsdienst van zijn keuze ‘vrij te belijden’, zoals art. 6 GW zegt. Dat vrij belijden betekende niet dat hij zijn godsdienst aan anderen mocht opdringen, of zelfs maar in het openbaar mocht verkondigen. Katholieken moesten bijvoorbeeld bijeenkomen in schuilkerken. De vrijheid van godsdienst is dus veel beperkter van aard dan de vrijheid van meningsuiting, die een burger het recht geeft godsdienstige en politieke gedachten niet alleen te hebben, maar ook te verkondigen. Het is derhalve een gevaarlijk misverstand te denken dat het beperken van de vrijheid van meningsuiting het begrip en respect voor godsdiensten zou bevorderen. Alleen de vrijheid van meningsuiting schept ruimte in het publieke en wetenschappelijke debat. Zonder deze vrijheid moeten christenen, moslims en andere gelovigen zich weer terugtrekken in schuilkerken en schuilmoskeeebn, omdat de mening van de een kwetsend zou kunnen zijn voor de ander. Een heilloze ontwikkeling. Zonder de vrijheid van meningsuiting is een dialoog met andersdenkenden niet mogelijk. Nadenken over godsdiensten kan leiden tot kritiek, maar het is het onvervreemdbare grondrecht van de burger zich een eigen levensovertuiging te vormen. Dat individuele grondrecht moet worden beschermd, niet de religieuze of politieke overtuiging. Het christendom, de islam, het socialisme of het liberalisme zijn niet boven kritiek verheven.Dat aan het begrip godsdienstvrijheid een verkeerde betekenis wordt toegekend, komt ook door een recente grondwetswijziging. De huidige tekst van artikel 6 GW is: “Ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.” De burger mag zelf de grenzen van de wet opzoeken. Hier is duidelijk sprake van een terugtredende overheid. Bijna twee eeuwen lang, tot de grondwetswijziging van 1983, stond daar namelijk: “De Koning waakt, dat alle kerkgenootschappen zich houden binnen de palen van gehoorzaamheid aan de wetten van den Staat.”De overheid heeft het volste recht te controleren of levensbeschouwelijke organisaties zich houden aan de wet. Wat dit betreft, bestaat er teveel koudwatervrees bij het onderzoeken van religieuze uitingen. Het gaat nadrukkelijk niet om het onderzoeken van theologische opvattingen, die inderdaad vallen onder de vrijheid van godsdienst. Zonde is een theologisch begrip. Het heeft te maken met iemands zielenheil. Als je niet in een hiernamaals gelooft, is het begrip niet van toepassing. Het heeft niets te maken met het publieke domein, niemand burger noch rechter hoeft zich te verdiepen in welke heilsleer dan ook.Het verschil tussen theologie en strafrecht is een van de uitgangspunten bij de scheiding van Kerk en Staat. Helaas niet in de islam, want in de sjaria vloeien deze twee aspecten in elkaar over, zoals blijkt uit dit praktijkvoorbeeld: “Homosexualiteit is zondig, dus moet de homo worden gedood door hem vanaf het hoogste gebouw te gooien”. Tot de komma is het een theologische opvatting die valt onder de vrijheid van godsdienst, na de komma is het aanzetten tot moord en valt het onder het strafrecht. Het is dan ook idioot dat de imam die deze uitspraak deed, niet is veroordeeld. Als hij had zich had beperkt tot de theologische uitspraak “Homo’s komen niet in de hemel”, was er niets strafbaars gezegd.WildersNatuurlijk mag de Koran in Nederland worden gedrukt en verkocht. De vrijheid van drukpers (art. 7 GW) staat dat uitdrukkelijk toe. Het is onthutsend hoe vaak de vrijheid van godsdienst is aangeroepen als grond voor verspreiding van de Koran. Vrijheid van godsdienst is geen vrijbrief om anderen te beledigen of te bedreigen. Het is aan de rechter om te beoordelen of het christendom, de islam, de Satanskerk of welke sekte dan ook, handelen in strijd met de burgerlijke wet. Waarom wordt de islam anders behandeld dan de antroposofische leer van Rudolf Steiner, die wel is aangeklaagd wegens racisme? Bijbellezers zijn gezagsgetrouw en kunnen daardoor gerust zijn. Hun boek ondermijnt in geen enkel opzicht de staat. De bloedige episodes in het Oude Testament hebben uitsluitend theologische en verhalende waarde. Niemand wordt in onze tijd met dood of mishandeling bedreigd. Centraal staan de Tien Geboden. De meeste daarvan noemt de Koran ook, met e9e9n kardinaal verschil: ‘Gij zult niet doden’ is vervangen door ‘Gij zult ongelovigen doden’. Terroristen kunnen zich daarentegen niet op het christendom beroepen. We kennen allemaal de passages over de linker- en rechterwang toekeren. Het “heb uw vijanden lief” is andere koek dan de Koran. Het gebruik van geweld wordt al eeuwen afgekeurd door kerkleiders, maar waar blijft de fatwa tegen Al Qaida? Ik ben benieuwd naar de rechtszaak tegen Geert Wilders. Knappe rechter die dit cruciale verschil weet weg te poetsen.Mat Herben